Papatya lacivert olmaz ki

Doğru ya da yanlış nedir ki diye sordu lacivert papatya. Yüzü bulutlara dönüktü ama daha ziyade kendiyle konuşur gibiydi,
-Örneğin beni ele al. İnsanların papatya lacivert olmaz demesiyle yok olur muyum?

Konuşması o sırada oradan geçen tombik bir çocuğun ilgisini çekmişti. Çocuğun al al yanakları papatyayı görmesiyle daha da kızardı. Heyecanla bağırdı,
-Hey, şuna bakın, lacivert bir papatya.

Az sonra yanına varan anne babasının yamacın dikliğinden nefesleri kesilmişti, tırmanmaya alışık değildi bünyeleri. Çocuğun annesi ilgisizce,
– Saçmalama, papatya lacivert olmaz, dedi. Çocuk, tam annesini düzeltmenin hevesiyle karşılık verecekti ki papatyanın sesi duyuldu tekrardan,
– Ve işte yok olmadım.

Sonra da çocuğa dönerek,
– Sana da teşekkür ederim, dedi. Sayende teorimi kanıtlamış oldum.
– Neyini kanıtladın anlamadım.
– Doğru ya da yanlış bizlerin uydurduğu şeylerdir. Aslolan gerçekliktir. O da tam karşında duruyor.

Tombik çocuk papatyanın dediklerinden pek bir şey anlamamıştı. Yine de annelerinin bilmediği bir şeyi görmenin heceyanıyla papatya hakkında daha fazla şey öğrenmeye karar verdi.
– Hey papatya, nasıl oluyor da sen lacivertsin? Benim bildiğim papatyalar beyaz olur, ortaları da sarı. Ama o kadar yani, hiç başka renk olanınızı görmemiştim.
– Biliyorum görmediğini çocuk. Aslına bakarsan ben de görmedim. Tabi ben bu tepe dışında hiçbir yer görmediğim için bu pek bir şey ifade etmiyor. Ama tanıdığım tüm insanlar bana aynı şeyi söylediler. Sanırım dünyadaki tek lacivert papatya benim. O yüzden de artık papatya lacivert olmaz diyemeyiz.
– Evet, sen varsın. Ben seni görüyorum.

Papatya şimdi somurtuyordu. Küskün bir şekilde teşekkür ederim, diye mırıldandı.
– Normalde beni görenler bir daha dönüp bakmazlar. Sanki içten içe yok olmamı dilerler. Benim varlığım siz insanların kutsal değerleri için bir tehdit oluşturuyor sanırım.

Küçük çocuğun aklı iyice karışmış gibiydi.
– Sen bu boyunla kimi tehdit edeceksin? Ne matrak bir çiçeksin böyle.

Papatya çok şey bilmenin gururu ve ağırbaşlılığıyla,
– Çocuk daha öğrenecek çok şeyin var besbelli. Büyüyüp boyun herkese eş olduğunda göreceksin ki insanların dünyasında ne olduğun değil, karşındakinin sende ne gördüğü önemlidir. Ve ben belki sana küçük gözükebilirim ancak diğer insanlar beni çok farklı görüyor. Onlara göre benim var olmamam gerekir. Dolayısıyla, bir hiçliğe kıyasla ben, onlara dev gibi gözüküyorum.

Papatya ateşli bir şekilde çocuğa bunları anlatırken, anneyle baba tekrardan yanlarına geldiler. Çocuk,
– Anne, baba, bakın işte, dediğim papatya burada, bakın. Hem de benimle konuşuyor.

Anneyle baba oğullarının heyecanlı bağırışlarını sevecenlikle dinlediler. Birbirlerine,
– Çocukların hayal güçleri ne geniş, deyip gülüştüler. Ancak burada daha fazla duramazlardı. Birazdan tombik çocuğu da önlerine katıp tekrar yola koyuldular. Çocuk, zihnindeki masallara dalmış, anne baba da hangi yoldan gitmenin doğru olacağını tartışıyordu. Lacivert papatya dışındaki herkes için olağan bir gündü.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s