Cennetim

Gitmek istiyorum o uzaklardaki saklanma yerime. Beni çağırıyor hiç durmadan bir ses. Hava çoktan kararmış yahut güneş yeni batmış. Etraf sessiz, bir tek düze dalgalar. Uzaklarda hayat devam ediyor, biliyorum. Işıklar falan. Koşuşturan insanlar. Hepsi ne kadar da geride kalmış yarabbim. O hayat tatlı bir anı artık. Nasıl da yetişmişim temposuna. Bugün kafam rahat. Aklım kalmıyor, hayır, özlemiyorum da. Belki biraz melankoli geriye kalan, tebessümle harmanlanmış. Burada, zamanın durduğu cennetimde sadece anılara yer var. Anılara ve düşünmeye. Ve üretmeye.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s