Koma

Gülperi sokaklarda bilinçsizce dolaşıyordu. İçinde nedensiz bir hüzün. Yağmur az önce dinmiş, sokaklar ıslak, gri bir boşluk içindeydi. Her adımında ayakkabısının topuklarından çıkan tok sesler sessizlik tarafından emiliyor gibiydi. Tokalı ayakkabıları eski modaydı, siyah ve çamurlu. Yürüdüğü yerler gibi. Pardesüsünün içindeki siyah saten buz kesmişti. Üşümemeye çalışıyordu. Annesinin ona verdiği gri, kalın, tüylü mantoyu düşünmemeye kararlıydı. Uzun sokak dümdüz gidiyor da gidiyordu Gülperi’nin önünde; öyle ki her adımında bir adım daha uzuyordu. Dümdüz, kapalı kapılar ve boş vitrinler sonsuz bir kamikaze gibi kayıyordu Gülperi’nin boşluğa dikili gözlerinin kenarından. Amaçsızlıkla yürüyordu. Ya da amaçsızlığa. Belki de özgürlüğe kim bilir. En çok da boşluğa. Çünkü şu an buna ihtiyacı vardı. Tüm bildiklerini unutmaya. Zincirlerini kırmaya. Yükselmeye. Gitmeye. Havaya. Boşluğa.
Temiz havayı içine çekti Gülperi. Yağmur yıkamıştı sokakları. Artık ne çöp kokuyorlardı, ne de kedi çişi. Havayı tekrar içine çekti. Hayır, yoktu herhangi bir koku. Gözlerini kaplayan yaşların oluşturduğu bulut dağılıyordu. Etrafa baktı, ürkekçe, birilerini uyandırmaktan korkarcasına. Hayır, kimse yoktu ne sokakta ne pencerede. Ohh. Kimsesiz. Ohh. Temiz hava. Hafif bir rüzgar esiyordu. Yeni mi çıkmıştı, yeni bir fırtınanın mı habercisiydi, yoksa gidenin artçısı mı? Ne güzeldi hava. Derin bir nefes aldı. Kimsesiz. Kimsesiz. Gri bulutların altında.
Bir bank gördü yolun ortasında. Sırtı kendine dönük. Cidden sokağın ortasında. Geçti oturdu. Tünemedi, yerleşti. Yol önünde uzanmaya devam ediyordu. Ama artık adım atmadığı için uzamıyordu. Her şey durmuştu. Sabitti. Zaman da durmuştu. Gülperi sokağın tam ortasındaki bankta oturuyordu ve zaman durmuştu. Rüzgar da durmuştu ama. Ve Gülperi rüzgarı özledi. Yüzünü yumuşakça okşayan serin rüzgarı özledi. Ve yol tekrar uzamaya başladı. Kolundaki saat tekrar tiktak ederken Gülperi sevinçle rüzgarı fark etti. Geri dönmüştü. Rüzgar. Ne güzeldi rüzgar. Ve ne boştu rüzgarsız sokak. Gülperi rüzgarı sevdiğini fark etti. Sokağı da.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s