2 aralık

Bugün önemli işlerim var. Onları düşünüp duruyorum bindiğimden beri. Yazmak kafamı dağıtacak umarım.

Önümde bir adam oturuyor geniş omuzlu siyah ceketiyle. Kara kara tüm önümü kaplıyor. İnsanın manzarası her daim önemli, bu nedir böyle?

Arka plandaki puslu havayla birleşince, garın tarihi taş sütunları ve yarım ay şeklindeki devasa camları ortaçağda hissi veriyor insana.

Arkama geçip oturan adam sigara içmiş girmiş, tüm tramvay koktu.

Önümdeki karadağın da kalkmaya niyeti yok, belli. Cama yaslanmış, dev omuzları da yamultmuş, oturup duruyor.

Bugün kahve bardağımı yanımda getirmeyi unuttum kahveciye. O yüzden şimdi çantam pek yassı, düzenli.

Bakıyorum da , buradaki dükkanlar da süslemiş vitrinlerini noel ışıkları ve ağaçlarıyla. Ama merkezdekiler yine de daha bir çok süslüyor sanki. Gözümde gözlük olmadam gözüm tam seçmiyor ya neyse.

Yine bir yol bitti. Bugün düşüncelerim pek boştu. Yazmak kafamı dağıtamamış pek, belli ki.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s